Katil Erkekler/Maktul Kadınlar

MAVİ DAKTİLO

Express Dergisi 1+1

Güz 2019,s.65

KADIN CİNAYETLERİ ve CUMHURBAŞKANINA HAKARET

Katil Erkekler/Maktul Kadınlar

·       Erkek egemenliği, şiddet içeren eril söylem ve uygulamalar her yerde büyük bir bela. Bir başka sorun da devlet büyüklerini eleştirmek. Nasıl başa çıkacağız?

Ragıp Duran

Miss Maggie

Beste, Güfte: Jean Pierre Bucolo/Renaud Séchan

Şarkıyı dinlemek için: https://www.youtube.com/watch?v=I_v9IrI04h0

Fransızca sözleriçin:  https://laboiteauxparoles.com/titre/115681/miss-maggie

İngilizce versiyonu için: https://www.youtube.com/watch?v=COsa6vvCSN0

Sosyetik hanımefendiler ya da fahişeler

Ki çoğu zaman aynı kadınlardır

Sıradan kadınlar, artizler ya da çirkinişler

Severim bütün dişileri

Erkeklerden ve onların savaşçı ahlakından

Nefret ederek çıktım geldim

İthaf etmek isterim bu dizeleri

Dingo kadınların en sonuncusuna bile

Çünkü yeryüzünde hiçbir kadın

Hiçbir zaman abisinden daha hıyar olmayacak

Ne daha kasıntı ne de daha namussuz

Belki bir tek Madam Thatcher hariç

Seviyorum seni ey kadın

Çünkü spor savaşa dönüşünce

O taraftar sürüsü içinde

Ya hiç yoktur ya da çok azdır kadın

Bu deli çılgın fanatikler

Nefret ve birayla kafayı bulmuşlar

Mavili dangalaklara meydan okurken

Yeşilli sersemlere küfürleri basarlar

Huligan kadın yoktur

Aptal ve katildir onlar

İngiltere’de bile yoktur

Tabi Madam Thatcher hariç

Seviyorum seni ey kadın çünkü

Direksiyonun başına geçince

O erkekler kadar dingo olmuyorsun

İki araba çarpışınca deliren erkek şoförler kadar

Hafif çizilmiş bir araba farı için

Ya da yukarı kalkmış bir orta parmak için

Kimileri silahını çekip vurur bile

Otomobilinin radyosunu kurtarmak için

Bu hıyarların terbiyesiz el-kol hareketlerini

Hiçbir kadın yapmaz böyle adice

Elini kolunu sallamaz sağa sola

Belki Madam Thatcher hariç

Seviyorum seni ey kadın

Savaş alanında ölmeyeceksin sen

Çünkü bir yerlerin kıpraşmıyor

Ateşli bir silah gördüğünde

Çünkü kumruları vuran

Arada bir de Arap çocukları indiren

Avcılar sülalesinde

Ben hiç kadın görmedim

Hiçbir kadın eline alıp tabancayı

Uzun uzun parlatmaz toz beziyle süflice

Güvende hissetmek için kendini

Tabi ki Madam Thatcher hariç

Atom bombası

Bir kadının fikri değildi

Ve hiç bir kadının elinde

Amerikalı Kızılderililerin kanı yoktur

Filistinliler ve Ermeniler

Mezarlarından tanıklık ediyor

Soykırım erildir eril

Tıpkı SS ya da boğa güreşçisi gibi

Bu alçak insanlık dünyasında

Katiller birbirlerinin erkek kardeşi

Hiçbir kadın rekabet edemez onlarla

Belki bir tek Madam Thatcher hariç

Seni seviyorum ey kadın özellikle de

Zaafların ve gözlerin için

Çünkü erkeğin kudreti

Sadece elindeki silahta ya da iki bacağının arasında

Ve herşey bitip son saat geldiğinde

Cehennem ahmaklarla dolacak

Onlar orada futbol oynar ya da savaşır

Belki de kim daha uzağa işer oyununu

Bense kalacak olursam yeryüzünde

Bir köpeğe dönüşmek isterim

Ve her gün gidip dibine işediğim sokak lambası olarak

Madam Thatcher’i alırım.

Hızlıca çevirdiğim Renaud şarkısı, 1985 tarihli Mistral Gagnant albümünden.

O yılın 28 Mayıs günü Brüksel’deki Heysel stadyumunda oynanan Liverpool-Juventus maçında çıkan olaylar nedeniyle 40’dan fazla seyirci hayatını kaybetmişti. Renaud’nun bu şarkıyı yazarken çıkış noktası Heysel faciası. Huliganların saldırısı, kapışması sonucu ortaya çıkan dramatik durum Renaud’yu etkilemiş. Erkek egemen söylem ve tavırlara eskiden beri karşı olan Renaud’nun bu şarkısı, Margaret (Maggie) Thatcher Başbakan iken Fransa’da piyasaya çıktı. Kısa bir süre sonra parçanın İngilizce versiyonu da yayınlandı.

Şarkı İngiltere’de iktidardaki Muhafazakar parti çevrelerinde büyük tepki yarattı. Sağcı İngiliz birkaç şarkıcı Renaud’ya cevaben bu sefer Fransız karşıtı ırkçı şarkılar bile yayınladı. Ama hiç biri Miss Maggie kadar ilgi toplamadı. İlginçtir, şarkı Londra ile Paris arasında herhangi diplomatik bir krize yol açmadı. Anlaşılan ‘’Dost ve müttefik devletlerin Başkanlarına hakaret’’ maddesi İngiliz Ceza Kanununda bulunmuyor.

Ne var ki sondan 5. dörtlükdeki ‘’Filistinliler Ermeniler, soykırım’’ dizesi nedeniyle Renaud anti-semitizmle suçlandı. İsrail lobisi, Tel Aviv yönetimini Filistinlilere soykırım yapmakla suçlayan Fransız şarkıcıya karşı kampanya açtı. Renaud, bu şarkıyı konserlerinde söylerken, Soykırımla ilgili dörtlüğün dizesine bir de ‘’Yahudiler’’ diye ekledi böylelikle Holocoste’u da anmış oldu. İsrail lobisi tatmin olmasa da…

İki bağlamda aklıma geldi bu şarkı: Birincisi Türkiye’de artık ayyuka çıkmış kadın cinayetleri meselesi bir de en küçük değini ya da eleştiriyi ‘’Cumhurbaşkanına hakaret’’ olarak algılayıp insanları gece yarısı evinden alıp götürüp karakollarda süründürmek sonra da hapse atmak.

Kadın cinayetleri, istatistiklere göre Erdoğan rejiminde olağanüstü arttı. Devlet yetkilileri TV’lere çıkıp ‘’Kadınla erkek eşit değildir’’, ‘’Kadın evinde otursun çocuğuna baksın, kocasına yemek hazırlasın’’, ‘’Kadınlar gülmesin’’, ‘’Hamile kadınlar sokağa çıkmasın’’ ‘’Kadın kadın konuşma, otur ve sus’’ ya da ‘’Kız çocuğu 12 yaşında evlenebilir’’ gibi sözler ederse kadın cinayetlerini açıkça teşvik etmiş oluyor. Bir de bunun üstüne, Türk devleti dahili ve harici ciddi sorunlarını sadece şiddetle, silahla, savaşla çözme yöntemini benimsemişse, (farkındasınız değil mi Türkiye aslında içeride 1925’den bu yana, dışarıda da son 8 yıl içinde pratik olarak savaş halinde yaşıyor) bu durum da kadın cinayetlerine zemin hazırlıyor. Kuşkusuz bir de yargının, kadın cinayetleri davalarında erkek sanıklara karşı müsamahakar yaklaşımı da çok olumsuz bir faktör.

Kürt meselesi, ABD ya da Moskova ile yaşanan sorunlar, yani siyasi meseleler şu ya da bu şekilde bir gün çözülür. Ama kadın cinayetleri sorunu hem köklü ve tarihsel bir mesele hem de toplumsal bir yara olduğu için, eğitimle, kültürle, ideolojiyle ve dinle de ilişkili olduğu için ancak uzun vadede ve zor bela çözülebilir. Özellikle de toplumun önemli bir kesiminin bu cinayetlere duyarsız kalması da vahim bir durum.

İkinci bağlam, Devlet ve hükümet başkanları ile siyasilere yönelik kimi zaman ağır hatta insafsız eleştiriler içeren yazı, konuşma ya da şarkılar konusunda Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin yaklaşım ve içtihadını derleyen bir inceleme son derece önemli. Fransızca bilenler bkz ‘’Garantie et limites de la satire: les principes de la Convention européenne des droits de l'homme

Tour d’horizon de la jurisprudence de la Cour européenne des droits del’homme’’

https://www.skmr.ch/frz/portrait/sg/nouvelles/garantie-limites-satire.html

(Mizahın güvence altına alınması ve sınırları: Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin İlkeleri/ Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin içtihadında bir ufuk turu)

Renaud’nun bu şarkısı mesela hiç bir zaman ne Fransa’da ne İngiltere’de yargı konusu oldu, dolayısıyla AİHM’in yakınından bile geçmedi. Çünkü artık AB’de dine yönelik sert eleştiriler (Blasphème) dahil, devlet yetkililerine yönelik ırkçı ve nefret söylemi içermedikçe, bütün sert eleştiri ve kınamalar, ki mesela özel olarak belirtiliyor ve deniyor ki, ‘’toplumun önemli bir kesiminde infial yaratsa bile’’ serbest ve ifade özgürlüğü kapsamında bazen de mizah (Satire) bağlamında ele alınıyor. Önemli bir nokta, Devlet Başkanları, Başbakanlar ya da üst düzey siyasi yöneticiler, kamu görevi üstlenmiş olan yetkililer ve bürokratlar için özel olarak bulundukları mevkii itibarıyla, yurttaşların olağanüstü sert eleştiri ve kınamalarına cevaz veriyor mahkeme içtihadı.

Demem o ki uygar dünyada o kadar kolay bir şey değil ‘’Cumhurbaşkanına hakaret’’! (SON/RD)