· Tufan Türenç’in Babıâli’nin Öteki Yüzü’’ başlıklı anıları ile Cem Duna’nın ‘’Sıra Dışı’’ kitaplarını eş zamanlı olarak okudum. İki şahsiyet, iki meslek, iki Türkiye. İlkinde menfi şeyler, ikincisinde nispeten müspet yaklaşımlar.. Ragıp Duran Yılbaşı tatilinden istifade ederek masada okunmayı bekleyen iki kitabı 2-3 gün içinde altını çizerek okudum. Zaten en çok gazeteci ve diplomat anılarını hevesle, nadiren beğenerek çoğu zaman yüzümü ekşiterek kıraat ediyorum. Tufan Türenç (1945-2022) ‘’gazeteci milletinin’’ yakından tanıdığı bir isim. RIP. Kendisini Abdi İpekçi ekolünden sayıyor. Milliyet’te ve Hürriyet’te yazı işlerinde üst düzey görevlerde bulunmuş bir isim. 319 sayfalık anılarında Babıâli’den değişik, ilginç kareler aktarmış. Kalemi işlek, anlatımı akıcı. Remzi Kitabevinden 2018’de yayınlanıp 2 baskı yapmış kitabın başlığında bir sorun var. Çünkü Türenç’in anlattığı Babıâli’’nin ''öteki'' yüzü değil tam aks...
50 yıl öncesine gidelim derken 30 bin sene evveline daldık! Ragıp Duran Aralık ortasında İlker-Sonia çiftinin konuğu olarak Güney Fransa’da şahane bir hafta geçirdim. Yarım asır önce üniversite okuduğum Aix-en-Provence’daki eski mekanları ve arkadaşlarımı gördüm, Marsilya, Cassis, La Ciotat, Saint Paul de Vence ve Menton’da gezdik-tozduk, yedik-içtik, güldük eğlendik. Menton İlker ve Türkiye’den gelen kardeşi Tamer’in yanısıra Galatasaray cemaatinden Sami, Mahir ile bol bol sohbet ettik. Aziz Yusuf Lisesinden arkadaşım Sinan da Monaco’daki maç hariç, bize eşlik etti. İlker’in evi Marsilya’da Vieux Port’un orta yerinde. Misafir salonundan Vieux Port Léo Ferré Il n’y a plus rien (Hiç bir şey yok) şarkısında Marsilya limanından şöyle söz eder: Marsilya’da limanı tıkamış olan sardalyanın karnı Eroinle doluydu Dalgıçlar gitti, geri gelemedi Sardalyalara özgürlük! Böylece balık hali toptancıları da yok olsun! 6. kattaki daireye ...