4 Eylül 2013 Çarşamba

A.A, KÜRTÇE KONUŞUNCA NE OLACAK Kİ ?

Anadolu Ajansının, Kürtçe yayına başlamasının bir kaç anlamı olsa gerek.

Varlığı yıllardır inkar edilen ve halen varlığı yasal olarak güvence altına alınmamış, dolayısıyla resmen henüz varlığı kayıtlara geçmemiş bir dilde, resmi bir kurumun yayın yapması bir çelişki aslında. Çünkü devletin önce bu yıllar süren yasağın değerlendirmesini, özeleştirisini yapması gerekir, hesabını vermesi lazım.

Ardından Kürtlerin ve Kürtçenin. varlığı yani statüsü Anayasa dahil Türkiye mevzuatında güvence altına alınması gerekir. Bunlar yapılmadan TRT'nin ya da AA'nın Kürtçe yayın yapması eski suçların gizlenmesi, hoşgörülmesi anlamına gelir.

AA'nın 'bu dönem' Kürtçe yayına başlaması, tıkandığı apaçık meydanda olan Çözüm Sürecini açmaya yarayacak bir araç olarak kullanılması anlamını taşıyor. Kürt siyasi hareketi ve Kürtler, devletten öncelikle AA'nın Kürtçe haber yayınlamasını değil, demokrasi paketinde Kürt statüsünün belirlenmesini, Öcalan'ın tutukluluk koşullarının iyileştirilmesini ve Sürecin devam edebilmesi için hükümetin barışçı ve özgürlükçü adımlar atmasını talep ediyor.

AA, Kürtçe yayına başlamadan önce 1984’den bu yana Kürt mücadelesi hakkında yayınlamış olduğu yalan, yanlış, manipülatif, nefret söylemli haber ve yazılarının özeleştirisini yapmalı. (Öcalan’ı kaç kez öldürdünüz haberlerinizde?) Ya da mesela Roboski’yi neden gizlediğini açıklamalı.

Nihayet, Ankara'nın bir yandan Erbil bir yandan da Rojava ile ilişkilerinin geliştiği bir dönem ve ortamda, AA'nın Kürtçe haber yayınları ile Irak ve Suriye Kürdistan'ında ideolojik/medyatik egemenlik kurma hevesi de gündemde.

TRT de bir süredir Kürtçe yayın yapıyor. Ama Kürt nufusunun büyük bir çoğunluğu, kendisini dil ve kültür olarak, ayrıca siyaseten TRT Şeş ile özdeşleştirmiş durumda değil ya da bu kanala yönelik önemli ve değerli bir yakınlaşma söz konusu değil.  TRT Şeş Kürtlerin değil, devletin Kürtçe televizyon kanalı.

Diyelim ki AA da sözde Kürtçe yayına başladı. Mesela Cemil Bayık’ın ‘Hükümet bizi oyalıyor. Süreci geliştirmezse çatışmalar yeniden başlayabilir’ mealindeki haberi, Kürtçe yayınlayabilecek mi?

* Bu yazı 4 Eylül 2013 günü Birgün gazetesinde ‘Devlet aklıyla Kürtçe yayın’ başlığıyla yayınlanan görüşün bilahare zenginleştirilmiş versiyonudur.



1 Eylül 2013 Pazar

Cafer zor durumda

Son 11 yılda, ülkeyi muhalefetsiz bir şekilde yönetebilmiş olan AKP’nin ve Erdoğan’ın prestiji, itibarı, görüntüsü çizilmemeliydi. Her taraf kuzguni karanlık da olsa etraf tozpembe gösterilmeliydi. AKP’nin eksikliklerini, yanlışlarını, aldatmacalarını teşhir eden gazeteciler bir bir işlerinden edildi. AKP’nin iktidara gelmesiyle, sansür edilecek konuların başlıkları değişti.

PoitikART Yeni Özgür Politika 
1 Eylül 2013 Pazar

AKP, 2002’de iktidara geldiğinden bu yana, 2013 Mayıs sonundan itibaren, yani Gezi Direnişi’nden sonra, en güç günlerini yaşıyor. Çünkü bu dönemde Gezi’nin yanı sıra içeride süreç, dışarıda Rojava bağlamında Suriye ve Mısır’daki darbe nedeniyle, Başbakan Erdoğan’ın tüm kimyası bozulmuş durumda. ‘Değerli Yalnızlık’ gibi yaldızlı ama saçma sapan bir pankartla gizlenmeye çalışılan diplomatik alandaki ‘Şahane Yenilgiler’ yetmiyormuş gibi, Gezi Direnişi de, bugün hala her yerde kendini bir şekilde gösterirken, Başbakan Erdoğan’ın sinir üretici leitmotifi haline geldi. Böyle bir ortamda, en dahi ideolojik personeli Yalçın Akdoğan olan bir yönetimin, Kürt sürecini doğru dürüst yönetmesi zaten beklenemezdi. Nitekim, süreç, Akil İnsanlar fiyaskosundan sonra büyük ölçüde akamete uğradı. Öcalan, PKK ve BDP, şimdiye kadar belki de aşırı olgunluk ve sabır göstermiş olmalarına rağmen, artık hükümetten somut adım atması için mühlet verecek duruma geldi.
Son 11 yılda, ülkeyi muhalefetsiz bir şekilde yönetebilmiş olan AKP, işte bu son dönemde belki de 11 yılın birikmiş sorunlarıyla başa çıkamaz hale gelince, işe öncelikle medyadan başladı. AKP’nin ve Erdoğan’ın prestiji, itibarı, görüntüsü çizilmemeliydi. Her taraf kuzguni karanlık da olsa etraf tozpembe gösterilmeliydi. AKP’nin eksikliklerini, yanlışlarını, aldatmacalarını teşhir eden gazeteciler bir bir işlerinden edildi. AKP seçmen nezdinde, seçim günü oy kullananların yaklaşık yüzde 50’sinin onayını almış olmasına rağmen, medyada neredeyse yüzde 90 oranında egemenlik kurmuş durumda. Bu avantajdan yararlanarak medyada muhalefeti büyük ölçüde susturdu, bertaraf etti hatta varlığını sildi. Zaten zayıf olan parlamenter muhalefet, Kemalizm ve eski dönem muktedirlerinin ideolojisinden mağdurdu. Hakiki, güçlü, halkçı ve solcu muhalefeti yürütebilecek bir tek Kürt hareketi vardı. O da süreç nedeniyle AKP’ye karşı nispeten pasif bir tutum takınıyordu.

AKP iktidarıyla sansürün konusu değişti

Gezi’ye kadar, ciddi bir gençlik muhalefetinden, toplumsal itirazdan söz etmek mümkün değildi. AKP, önce hakiki muhalifleri egemen medyadan kovdu, bu yetmedi sonra Sabah, Yeni Şafak, Milliyet gibi iktidar medyasında çalışan bazı meslekdaşları da işlerinden etti. Türk medyasında zaten ilk günden bu yana sansür ve otosansür vardı. AKP’nin iktidara gelmesiyle, sansür edilecek konuların başlıkları değişti. Eskiden mesela Türk Silahlı Kuvvetleri aleyhine haber yapılamaz ve yayınlanamazdı, o şimdi serbest ama bugün de hükümet aleyhine haber ve yorum yapmak, gazeteciler ve yazarlar açısından oldukça pahalıya mal oluyor. Hükümetin, Kürt politikası, gerçek anlamda bir Barış Süreci olsa, KCK’liler içeri atılmaz ya da atılanlar serbest bırakılırdı. Keza, hükümet, Kürt gazeteci meslekdaşlarımıza karşı özel bir hassasiyet göstererek, onları da KCK Basın-Yayın Masası gibi acaip gerekçelerle hapise attı.
AKP’nin süreç konusunda samimi olmadığını, Kürtleri oyaladığını, Öcalan’la Kandil’i ya da BDP’yi çarpıştırmak istediğini yazmak, Erdoğan’ın işine gelmezdi. Tek Adam, her şeyi tek başına yapmak amacındaydı. Gezi’de İstanbullu delikanlıya, başkaldıran kıza karşı Toma’yla, akreple, gazla, copla savaş açan Erdoğan, herhalde Kürtle barışamazdı. Nitekim de barışmadı. Teröristbaşı lügatini yeniden devreye soktu. Tüm bu çelişkilerin medya aracılığı ile toplumun daha geniş kesimlerine yayılmasını engellemek için sansürden, otosansürden ve işten adam atmaktan medet umdu Erdoğan. Kendi başarısızlığını gizlemek için medya üzerinde tahakküm kurdu ancak bu da ortaya çıkınca, yeni bir başarısızlık kalemi daha eklendi karnesine. Türkiye cezaevleri gazetecilerle dolup taşarken, bu gerçek bütün dünyada yankı buldu/buluyor.
2002’den 2006’nın sonuna kadar global medyada ‘Boğaziçi’nin Yeni Prensi’, ‘Sessiz Devrimin Kahramanı’, ‘Türk Modelinin Yaratıcısı’ gibi övücü başlıklarla manşetlere çıkan Erdoğan artık ‘Sultan mı?’, ‘Demokrat mı?’, ‘Saçmaladı!’ gibi başlıklarla anılıyor. Erdoğan’ın, global medyanın eleştirilerini susturamaması, ülke içinde Türk medyasına daha fazla yüklenmesine de neden oldu sanki. BBC, Reuter’s ya da New York Times gibi kurumlar, Türkiye’de devlet ihalelerinden nemalanmadıkları gibi bu ‘gavur’ (Ve galiba da Siyonist!) medya şirketlerinin başında Erdoğan’ın damadı da bulunmuyor. Erdoğan, içeride ve dışarıda zayıflayıp tecride gittikçe, daha fazla saldırganlaşıp medyaya daha fazla yükleniyor. Köşeye sıkışan kedi misali ya da cami duvarına işeyen adam gibi…

Kürt medyasını kapatmak mümkün mü?

Türk devleti, başından beri Kürtlerin kendi bağımsız medyasını hiçbir zaman istemedi, her zaman engelledi. Aslında, 1925’den 2000’li yılların ortasına kadar Kürtlerin varlığını resmen inkar eden bir yönetim, doğal olarak Kürt medyasına da olumlu yaklaşmayacaktı. İnkar ve asimilasyon politikalarının geçersizleşmeye başladığı dönemde, bu kez de Kürt bilincini, bilgi ve vicdanını denetim altına almaya yönelik bir hamle olarak ayrıca da Kürtçe yayın talebi konusunda yenilmiş olan devlet, Kürtçe radyo ve televizyon yayınına başladı. Kürt siyasi hareketinin 1925’den, son olarak da 1984’den bu yana sürdürdüğü silahlı ve siyasi mücadele sonucunda, devlet, inkarcı politikalarından resmen vazgeçmiş gibi görünse de bugün Türk mevzuatında yani resmi hukuki metinlerinin hiç birinde halen ‘Kürt’ sözcüğü geçmemekte.
Türk diplomasisi, neredeyse 30 yıldır, zaafını da pespaye bir şekilde beyan ederek, Kürt medyasını susturmak için, büyük devletlere yalvararak, küçük devletleri de tehdit ederek olağanüstü bir çaba sarfetti. Sonunda başardı ama ne yazık ki, AKP devletinin aslında biraz da Kürt medyasına ihtiyaç duyduğu bir dönemde Kürt televizyonlarına ağır para cezaları geldi. Zamanlama hatası… Türk devleti, herhangi bir Kürt televizyonunu sustursa da bir başka Kürt televizyonunun bayrağı devralıp yayını sürdüreceğini bile bile bu tutkusundan vazgeçmedi. Türk devletinin düşünce, ifade, basın özgürlüğü konusundaki karnesinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinde mahkum olduğu dava sonuçlarına bakınca ne kadar zayıf olduğunu herkes görüyor. Son dönemde, süreç aşamasında, Kürt medyasına yönelik, yasadışı ve gayrımeşru saldırıların bir başka anlamı olsa gerek. Erdoğan, iki taraflı bir ihtilafı, tek taraflı olarak, yani sadece kendi iradesi ile çözmek amacında. Buna da çözüm denirse tabi…

Bu nedenle de İmralı’ya gidecek heyetin hangi milletvekillerinden oluşacağından, Öcalan’ın açıklamalarının nasıl yorumlanması gerektiğine kadar her konuda sadece Erdoğan söz sahibi olmak istiyor. Oysa ki Kürt medyasının sadece varlığı bile, Erdoğan’ın bu hedefine ulaşmasını önlüyor. Erdoğan, besmelenin rakibi olarak gördüğü ve ‘Çağın belası’ olarak nitelendirdiği Twetter ve benzeri sosyal medya araç ve mecralarını ya da Kürt televizyonlarını yasaklayarak, kapatarak amacına ulaşacağını sanıyor. Oysa ortada bir mesaj varsa, suyun yolunu bulması gibi, bu mesaj da bugün artık şu veya bu şekilde ulaşacağı hedefe ulaşır, nitekim ulaşıyor da. Evet, Kürt medyası, Kürt sosyal medyası, sadece süreç konusunda değil aynı zamanda Rojava konusunda da egemen medyanın sansürlediği bilgi ve görüntüleri yayınladığı için Erdoğan’ın önünde bir engel.
Tekrar etmekte yarar var: Baskı, sansür, otosansür, haber gizleme ya da haber çarpıtma ancak belirli bir süre, o da ancak belirli bir kitle üzerinde etkili olabilir. Bu yöntemlerle gerçeği herkesten çok uzun süre saklayamazsınız. Bütün medya mülkiyeti sizin de olsa, siyasal ve toplumsal alanda bir olay meydana gelmişse, bu olayı gizlemek, sansür etmek ya da yayınlamamakla, o olayın gerçekleşmediğini iddia edemezsiniz. Eninde sonunda, belki biraz geç, belki ilk başta biraz tahrifatlı bir şekilde, insanlar bugün artık her gizli şeyi bile en fazla iki saat sonra öğrenebiliyor. Roboskî’yi ne kadar gizleyebildiniz ki? Penguenler, Gezi’nin önünü ne kadar kapatabildi? Kürt medyası da özellikle de Kürt sosyal medyası, mesleki, teknik olarak geliştikçe, profesyonelleştikçe, yaygınlaştıkça, sadece Kürtleri değil, Türkleri de Arapları, Farisileri de hatta Avrupalı meraklıları da daha iyi bilgilendirecek.

At bakalım, gazeteci kim bakalım!

Gezi Direnişi, evet maalesef birçok meslekdaşımızın işinden olmasına neden oldu. Bu aslında AKP ve Erdoğan’ın Gezi’den ne kadar çok korktuğunun bir işareti. Mesela iktidara yakın TV kanallarından birinde magazin programı yapan kıdemli bir meslekdaş bile ‘Gezi bağlantısı’ sebebiyle işten kovuluyor. Halbuki o meslekdaş öyle Gezi katılımcısı, eylemcisi filan değil. Sadece Gezi’ye destek veren sanatçıları programına ağırlamış, onlara her gazetecinin Gezi hakkında soracağı soruları sormuş.
AKP sadece diplomaside ‘Değerli Yalnızlık’a gitmiyor, medyada da muhteşem bir tecride gidiyor. Ilıcak, Koru, Barlas, Dağı gibi iktidar yanlısı yazarlar bile artık AKP’yi savunamayacak duruma düştüler. Gözü kapalı AKP propagandacıları ise meslekdaşlarının işten atıldığı bir dönemde, sanki hiçbir şey olmamış gibi, ıslık çalarak mezarlıktan geçmeye devam ediyor. (Bkz. O. Çalışlar). Bu kişilerin gazetecilik kalibresi ile insani açıdan tıynetleri üzerinde belki durmaya bile değmez.

Bilmeden Kürdistanca konuşan bir kurum?

Evet, Rojava’dan önce Türk egemen medyası Kürtlerin 1984’den itibaren sık kullandığı bir başka sözcüğü de galiba mecburen benimsedi ve kullanıyor: Süreç! Süreç, Kürtlerin ‘Durum’, ‘Dün-Bugün-Yarın’, ‘Gidişat’ anlamlarında sıkça kullandığı bir sözcük iken, Türk egemen medyası da bu sözcüğü 2012 Aralık sonunda başlayan ‘Müzakere’ için kullanmaya başladı. Rojava ise Türk egemen medyasının sözcüğün siyasi, ideolojik ve kültürel anlamını bilmeden kullandığı bir sözcük. Kürt dünyasında Suriye Kürdistan’ı ya ‘Küçük Güney’ ya da ‘Rojava’ olarak anılır. Her iki sözcük de  aslında Kürdistan’a gönderme yapar. Türk egemenleri ve  medyası, Kürdistan sözcüğünden hoşlanmaz hatta bu kavramdan nefret eder. Kürdistan sözcüğü, her ne kadar tüm Osmanlı dönemlerinde resmi kayıtlara geçmiş coğrafi/idari bir bölge adı olmasına, ayrıca Birinci Meclis’de Kürdistan milletvekilleri bile bulunmasına rağmen, Şeyh Said İsyanı’ndan sonra, T.C. tarafından Kürtlerin bağımsız devletinin adı olarak anılmış, bölücülük kapsamına alınmış, bu nedenle de yasaklanmıştı. Aynı sözcük, Kürtlerin yaşadığı diğer üç ülkede, İran, Irak ve Suriye’de resmen kabul edilmiş coğrafi/idari bir bölge adı.
Bugün Suriye Kürdistan’ı için Rojava sözcüğünü kullanan Türk egemen medyasının Diyarbakır-Kars-Hakkari bölgesi için de Bakur sözcüğünü kullanması söz konusu olabilir mi? Nasıl olsa Bakur sözcüğünde Kürdistan geçmiyor! Bu adlandırmalar önemli. Şimdi Türk egemen söylemi, Türkiye’nin Kürt bölgeleri için Doğu ve Güney Doğu diyor. Neden? Çünkü başkent Ankara’yı merkez alırsanız, Kürt bölgeleri gerçekten de Doğu ve Güneydoğu’ya düşer. Kimi, neyi merkez aldığınız önemli. Coğrafya da çok siyasi çok ideolojik bir alan değil mi? Kürtler ise mesela Türkiye Kürdistan’ına ‘Kuzey Batı’ derken, onlar da 1946’da kurulup çok kısa bir süre yaşayabilmiş olan Mahabad Kürt Cumhuriyeti’nin başkentini (Mahabad’ı) kerteriz alarak bir isimlendirme ve tercih yapıyor. 3-4 yüzyıldır yani Êhmedê Xanî’den beri, bu dört ülkenin Kürtlerinin şarkı ve şiirlerinde, düşlerinde bir büyük ideal var. Sansürlenmişti Xanî’nin dizelerinde.

Herkes biliyor/gemi su alıyor

Dönüyoruz yine başımızın belası Türk egemen medyasına. Bu medya evet değişiyor, giderek daha berbat, daha rezil hale geliyor. Meslekdaşlarımızın bir kısmı hapiste, bir kısmı işsiz. AKP, kentsel dönüşüm adı altında kentleri nasıl mahvediyorsa, medyatik dönüşümle de gazeteciliği, haberciliği ayaklar altına aldı. Bakın mesela hemen birkaç örnek vereyim: Bu son dönemde işten atılan… gözden düşürülmeye çalışılan, ismen saldırıya uğrayan Nuray Mert! Aynı dönemde yıldızı parlatılan, televizyon ve gazetelerde kendisine iş aranan ve bulunan kim? Nagehan Alçı! Bu iki ismi yan yana, aynı cümlede zikretmek bile ağır ve acı geliyor bana.
Aynı bağlamda… Hasan Cemal’i tukaka yapıyorsun, övdüğün yücelttiğin isim Rasim Ozan Kütahyalı! Ayıp oluyor yani! AKP’nin medyatik yıldızları çok çapsız… Yurttaş nezdinde de bir kıymeti kalmadı bu medyanın. Yurttaşlar medyayı bilgi almak, gelişmeleri öğrenmek için değil, kimin neyi nasıl düşündüğünü, kimin nasıl bir siyaset güttüğünü anlamak için izliyor. Herkes bal gibi biliyor, devlet bankası kredileriyle alınan Sabah ve Atv’nin Başbakanın damadı tarafından yönetildiğini… Milliyet’le Vatan’ın Demirören’e neden ve nasıl verilip, Futbol Federasyonunun nasıl yönetildiğini… Zaman’la Yeni Şafak’ı da ya da Yalçın Akdoğan’ı ne gözle okumak gerektiğini de herkes biliyor. Leonard Cohen’in ‘Herkes Biliyor’(Everybody knows) şarkısında şöyle dizeler vardır:
Herkes biliyor iyi çocuklar yenildi/ Herkes biliyor şike yapıldı/Herkes biliyor fakir, fakir kaldı, zengin daha zenginledi/ İşte böyle yürür işler ve herkes bilir/ Herkes biliyor gemi su alıyor/ Herkes biliyor kaptan yalan söyledi/ Herkeste buruk bir his/Sanki az önce babası ya da köpeği ölmüş…
Neyse ki Türkiyeli okur Cohen kadar karamsar değil. Sabah bayiden para verip gazete alacağına özellikle gençler artık esas olarak İnternet üzerinden, sosyal medyadan, yani çok daha geniş, çok daha zengin ve çok daha seçenekli haber ve bilgi kaynaklarından yararlanıyor. Sosyal medya, egemen medyanın bütün üçkağıtlarını, eksikliklerini, madrabazlıklarını anında, Tweetlerle, Facebook üzerinden, bloglarda, sitelerde açığa çıkartıyor. Sosyal medya, siyasi iktidarın denetlemek, egemen olmak istediği bir alan ama bu mümkün değil. Orada da AKP çapını/tiynetini Melih Gökçek ile göstermek istiyor ama sosyal medya kuşağının kalemleri, zehir gibi mizahla 3-5 kelimede muktedirleri yerin dibine gömüyor.
Kürt sosyal medyası da Kürt siyasi hareketi açısından, gençleşme, kentleşme, dağ ile kenti yakınlaştırma açısından önemli ve olumlu bir işlev görüyor. Dolayısıyla varsın, AKP, kendisine muhalefet eden yazarları gazetecileri ayrıca da yandaş medyada çalışan ama ‘bozuk ses’ çıkartmaya başlayan meslekdaşlarımızı gazetelerinden kovdursun… Birisinde bir bilgi, birisinde bir fikir varsa, bugünkü medya teknolojisi çağında, o bilgi, o fikir ne yapar eder kendisine uygun bir mecra bulur. Buluyor da nitekim. Değişim, egemen medyanın kağıt ve televizyon versiyonunun, çökmekte olan egemenlerin iktidarının sesi olması. Egemen medya artık  siyasi olarak sevimsiz çünkü yalaka, teknik ve mesleki olarak da ağır, hantal, siyah-beyaz hatta resmi hale geldi. Sosyal medya ise cıvıl cıvıl. Siyasi olarak çok sesli/çok renkli, müthiş aktif ve hızlı. Erdoğan’ın ‘Başbelası’…

Gerçekler sansürlenemez!


Günümüzde sansürün etkili olmayacağını söyleyen Gazeteci Ragıp Duran, "Varsın onlar Facebook'u, blogları, siteleri kapatsın, interneti, telefonu kessin, istediğini yapsın. Toplumsal, siyasal hareketler teknolojik engellerle önlenemez ki" dedi. 

Facebook'un aralarında gazetemiz Yeni Özgür Politika'nın da yer aldığı onlarca Kürt sayfasını yayından kaldırmasına yönelik İngiltere Kürt Dernekleri Federasyonu (FED-BİR) ile ortaklaşa başlattığımız imza kampanyası sürerken, BDP de sansüre karşı kampanya başlatacak.
Görüşlerine başvurduğumuz gazeteci Ragıp Duran, günümüzde artık kitlelerden gerçekleri saklanmanın mümkün olmadığını söyledi. Facebook- Türk devleti arasındaki işbirliğinin sonuç almayacağını belirten Ragıp Duran sosyal medyadaki sansürü şu şekilde izah ediyor: "Sosyal medya, her ne kadar öndersiz, örgütsüz, evrensel, global, acayip demokrat, müthiş özgürlükçü gibi sıfatlarla tanımlansa da, önünde sonunda hikmet-i hükümet denen 'Raison d'Etat' karşısında Batıcılıktan, yani biraz oryantalizmden kaynaklı, çokça da mülkiyetten dolayı (Para para para!) devlet baskısı karşısında öyle uzun süre ayakta durabilecek bir mekanizma değil. Türk bakanlar açıkladı: Facebook'tan Twitter'dan IP adreslerini istedik diye, bu şirketlerin yöneticileri de kimi zaman doğruladı bazen de sustu bu açıklamalar karşısında. Sansür, otosansür, haber gizleme ve çarpıtma, ancak belirli bir süre ve ancak belirli bir kitle üzerinde etkili olabilir. Bugünkü siyaset ve teknoloji ortamında, hiçbir gerçeği, çok uzun süre herkesten saklamak artık mümkün değil. Varsın onlar Facebook'u, blogları, siteleri kapatsın, interneti, telefonu kessin, istediğini yapsın. Toplumsal, siyasal hareketler teknolojik engellerle önlenemez ki! Mesela Ben Hur'un zamanında ya da Robespierre çağında hatta Bolşevik Devrimi günlerinde Facebook mu vardı?"

BDP de kampanya başlatıyor

Türk emniyetinin talebi üzerine Kürt siyasetçilerinin de aralarında bulunduğu onlarca sayfayı kapatan Facebook'a karşı BDP de uluslararası bir kampanya başlatıyor.
Radikal gazetesinin geçtiği habere göre, Facebook'un Avrupa Direktörü Richard Allan'ın Radikal'e yaptığı 'Sayfaları, terör listesindeki örgütü övdükleri için kapattık' açıklaması üzerine BDP, Facebook'a uluslararası alanda 'mücadeleye hazırlanıyor. BDP'li hukukçular, Facebook'un kararına karşı hukuki olarak nelerin yapılabileceği üzerinde çalışıyor.
Edinilen bilgiye göre öncelikli olarak 'kapatma kararıyla' ilgili Facebook'un üst düzey yetkililerinin bulunduğu İrlanda'nın başkenti Dublin ve Amerika'da bulunan merkezlerine itiraz edilerek kapatma kararının geri alınması istenecek. Resmi olarak yapılacak bu şikayet başvurularında, kararın geri çekilmemesi halinde tazminat yoluna da gidileceği üst düzey yetkililere aktarılacak. BDP, Facebook'tan olumsuz yanıt gelmesi halinde merkezlerin bulunduğu ülkelerin hukuk mevzuatları çerçevesinde yasal yollara başvuracak. Ayrıca, kararın düzeltilmesi için Facebook'la ilgili uluslararası bir kampanya da başlatılacak. Ancak bu kampanya 'boykot' veya 'eylemler' şeklinde olmayacak. Kararın yanlışlığını dile getiren bir kampanya olacak.
BDP Eşbaşkanı Selahattin Demirtaş, "Bakanlık, Facebook ve Twitter üzerine etkili olmaya çalıştı sadece Facebook'tan sonuç aldılar. İkinci olarak ise Facebook'un bazı merkezlerinde çalışan Türkler de etkili oldu. Bunu da biliyoruz. Ama biz bunlara karşı kampanya başlatacağız. Özellikle Facebook'un merkezi üzerinden bu yanlışın anlaşılacağı bir kampanya olabilir. Sanırım düzeltirler" dedi.

Facebook kraldan çok kralcı

BDP Eşbaşkan Yardımcısı Meral Danış Beştaş, sayfaların şikayet üzerine kapatıldıkları, bu şikayetlerin bir anda birden fazla hesapla ilgili gelmiş olmasının inandırıcı olmadığını belirtti. Beştaş, “İnandırıcı olmaktan öte aynı anda başka sayfalar değil de sadece BDP'ye, siyasetçilere ait sayfaların kapatılmasının Türkiye'deki politikayla, yaklaşımla, hatta davalarla doğrudan bağlantılı olduğu görüşündeyim. Küresel bir işbirliği var aslında bu konuda. Şu anda devletin müzakere ettiği, basın yayın organlarının sürekli görüştüğü ve ulusal, uluslararası medyada görüşleri yansıyan bir örgütten söz ediyoruz. Bunun böyle 'Onun sözü, bayrağı yayınlandı' gibi gerekçelerle kapatılması hukuk açısından kabul edilemez. Tümüyle siyasi bir yaklaşım. Türkiye iktidarı ile ortak bir yaklaşım olduğunu, hatta kraldan çok kralcı davrandığını söyleyebilirim. Uluslararası mekanizmaların devreye girmesi gerekiyor. Kararın hukuk dışı olduğunu, kabul edilemez olduğunu ve derhal kaldırılması gerektiği yönünde başvurularımızı yapacağız. Facebook'un yetkililerinin böyle düşünmesi çok vahim” diye belirtti.
HABER MERKEZ
139

31 Ağustos 2013 YENİ ÖZGÜR POLİTİKA